Coronavirus: Infos für Beschäftigte

Corona and labour law


Corona and labour law

Overview of the rights and issues that concern people employed in the healthcare and welfare sectors in: English, Turk, Română, Polski, český and Espanol.
Coronavirus - together we do it! Bild von Gerd Altmann auf Pixabay Coronavirus - together we do it!
  • What personnel need to know

    The following frequently asked questions relate to the work of people employed in the heathcare and social welfare sectors, such as cleaning personnel in hospitals or nursing homes. We have compiled an overview of their rights and the issues that concern them.

  • We do not have a (sufficient) supply of personal protective equipment (i.e. masks, coveralls, disinfectants, etc.) in our unit. Am I required to work without personal protective clothing and equipment?

    Generally speaking, no. Yet in the current critical situation, both employees and their employers often find themselves forced to choose between two alternatives: protecting themselves or providing proper care for patients/residents.

    Regulations regarding the health and safety of employees are still in force, and employers are obliged to do everything in their power to ensure that their employees are not exposed to the risk of possible infection with the coronavirus.

    In the event that an employer fails to meet his obligation to provide care and protection in accordance with Art. 618 of the German Civil Code (BGB), affected employees are entitled to exercise their right to refuse performance, as confirmed, for example by the ruling of the Federal Labor Court (BAG) dated 18 October 2017 (10 AZR 330/16). This applies only to the specific tasks for which the necessary safety measures are missing. The right to refuse performance does not apply to other tasks.

    The current shortage of personal protective clothing/equipment poses ethical and moral questions that cannot be answered without reference to the specific situation in question.

    The following principles apply in cases involving a shortage or lack of personal protective clothing/equipment:

    • It is essential to approach the problem as a team. Look for solutions that are acceptable to everyone in the team. This will enable you to develop and agree upon a common approach in cases in which the employer fails or is unable to meet his obligation to provide sufficient care and protection.
    • File a hazard complaint in order to protect yourselves against liability risks. Explain to your employer that your work cannot be performed in accordance with applicable regulations and occupational standards. It is also very important to file a hazard complaint as a means of documenting a possible occupational illness. Multiple hazard complaints should be filed.
    • Complaints can also be filed with the works council/employee representative body in accordance with the Works Council Constitution Act/Personnel Representation Act/Employee Representation Law. The body responsible for representing the interests of employees must make a concerted effort to remedy the situation in question in order to protect employees, other patients and colleagues as well as employees’ families against the transmission of infectious disease while ensuring the ability of the institution to function properly.
    • Those who feel that they have no choice but to exercise their right to refuse performance should seek advice from their union representative in advance in order to assess the risks involved from the perspective of labor law. 

    Recommendations by the Federal Institute for Occupational Safety and Health (BAUA) regarding hygiene measures and protective clothing.

  • I currently belong to the risk group and have to take special precautions in order to protect myself from infection. Can my employer force me to work with patients/residents/clients in particularly dangerous areas? Can my employer demand that I inform him of any illnesses and symptoms I may have?

    All employees who are capable of working are required to report for work. However, employees in risk groups, including elderly individuals and those with chronic illnesses, must be adequately protected and should not be assigned to provide care or treatment for infected or potentially infected patients. They have the right to be reassigned to units that pose no dangers or are distant from patients without being occupationally reclassified or suffering other disadvantages.

    It is impossible to make general statements regarding measures to be taken in order to protect people in risks groups. Specific occupations are affected differently due to differences in the mode of transmission. According to the Occupational Safety Act, employers are required to do everything in their power to ensure that employees are not exposed to health/safety risks in their work or that such risks are reduced to a minimum. 

    In order to satisfy this requirement, employers must be informed about the specific health risks of their employees. Employees must contact their family doctor or a specialist (by telephone, if necessary) and have a physician’s certificate forwarded to them by mail or e-mail.

    Such certificates should show that the employee in question belongs to a risk group defined by the Robert-Koch-Institut (RKI) due to an existing diagnosed illness. It is not necessary, however, that the employer be informed of the nature of the illness or diagnosis. The employer is merely entitled to receive a certificate indicating that the employee belongs to a risk group and must be afforded special protection against infection with the coronavirus and thus cannot perform specific duties specified in his/her employment contract at the time in question.

    The RKI lists the groups of individuals in each risk group in Chapter 2 (Progression of the disease and demographic influences) of its document entitled “SARS-CoV-2 Steckbrief zur Coronavirus-Krankheit-2019 (COVID-19).” The list issued by the RKI is not exhaustive. There are other conceivable medical reasons that justify a higher risk classification. It is up to the certifying physician to assess the risk involved. The RKI has published helpful information in Individuals with elevated risks.

    A physician’s certificate is submitted to the employer. The employer is obliged within the context of his duty to provide care (Art. 618 BGB) to consider the possibility of assigning the employee different, less dangerous duties.

    Employees of smaller business enterprises that have no corporate employee representatives may contact the “company doctor” at any time for the purpose of discussing their related concerns. The “company doctor” can then initiate reasonable safety measures in conjunction with the employer.

    Employees of organizations that have corporate employee representative bodies also have this option, but they may also choose to consult the works or staff council at any time. Ideally, the employee representative body will then consult with the corporate occupational safety specialists and company doctors regarding protective measures to be taken for acutely endangered employees.

  • I work with patients infected with the coronavirus. Can I demand to be assigned to a less dangerous unit or exempted from duty because I wish to avoid endangering my children or older relatives at home? (risk group)

    There is no such entitlement under labor law, and the recommendations of the Robert-Koch-Institut do not address this issue. We recommend that you discuss possible solutions with your employer, the corporate occupational safety specialists, the works council or your employee representatives. Working with colleagues within a team is much more effective than acting solely on your own.

  • I became infected at work. Does that qualify as a work accident, and would it be covered by my statutory accident insurance?

    Illnesses attributable to infection with the coronavirus that are demonstrably contracted at work are recognized as work accidents, provided the legal prerequisites are met in each specific case. In actual practice, it may be difficult to prove that an individual was infected at work. Work-related exposure to the coronavirus may occur, for example, through contact with infected individuals in hospitals, rehabilitation clinics or geriatric nursing homes, while providing care for the disabled, during outpatient treatment or while transporting infected individuals in an ambulance. Work-related contact can also take place in laboratories in which samples suspected of containing pathogens are analyzed. Statutory accident insurance covers all of these cases.

    It is important in all such cases to document one’s own duties and the contacts made while performing them as completely and precisely as possible, even when one does not exhibit symptoms of covid-19 at the present time. Whenever work must be performed without sufficient protective clothing/equipment, we recommend that the individuals concerned file multiple copies of a hazard complaint with their employer for liability reasons and for the purpose of documenting an occupational illness. If the company has a works or personnel council or an employee representation body, it should also receive a copy of the hazard complaint. 

    It makes a big difference whether an employee is covered by health insurance or statutory accident insurance. Accident insurance provides more comprehensive coverage; it extends from acute treatment to follow-up care to possible long-term effects.

    Accident insurance for health-care and social welfare professionals is provided by either the Berufsgenossenschaft für Gesundheitsdienst und Wohlfahrtspflege (Health and Welfare Services Trade Association) or a (local) accident insurance provider.

    We refer to the position statement from the Berufsgenossenschaft für Gesundheitsdienst und Wohlfahrtspflege.



  • Lo que los empleados deben saber

    Éstas son preguntas frecuentes sobre el trabajo en la crisis del coronavirus para los empleados de atención sanitaria y servicios sociales. La pandemia trae consigo desafíos para los empleados, por ejemplo, el personal de limpieza de los hospitales o de las residencias de mayores. Aquí hemos recopilado qué deben tener en cuenta y cuáles son sus derechos.

  • No tenemos (suficiente) equipo de protección (es decir, mascarillas, batas protectoras, desinfectantes) en nuestra zona. Pese a ello, ¿tengo que trabajar sin equipo de protección?

    De forma general, no. Al mismo tiempo, en la situación excepcional actual, tanto el/la empleado/a individual como el empleador se encuentran en la situación de tener que sopesar entre dos males/riesgos: la autoprotección por un lado, el cuidado de los pacientes/residentes/usuarios por el otro.

    Las normas de protección de la salud y seguridad en el trabajo de los empleados siguen siendo de aplicación y el empleador debe hacer todo lo posible para evitar que los empleados se vean amenazados por una posible infección con el coronavirus.

    Si el empleador no cumple con estos deberes de cuidado y protección que se derivan, entre otros, del artículo 618 del BGB (Código Civil alemán), el empleado/la empleada en cuestión puede tener, en la opinión predominante, derecho a rechazar el cumplimiento de sus servicios (Corte Federal del Trabajo de 18 de octubre de 2017 - 10 Número de expediente 330/16). Este derecho se refiere siempre sólo a las actividades concretas en las que faltan las medidas de protección necesarias. Para todas las demás actividades no existe el derecho a rechazar el cumplimiento de servicios.

    La actual escasez de medios de protección plantea cuestiones éticas y morales que no pueden ser respondidas desde la distancia.

    En caso de falta de equipo de protección o de defectos en el mismo:

    • Es esencial abordar el problema de forma conjunta. Buscad soluciones comunes en los equipos que sean aceptables para todos. De esta manera, se puede considerar y acordar un comportamiento común si el empleador no cumple o no puede cumplir con sus deberes de cuidado.
    • Presentad notificaciones de riesgo laboral para reducir el riesgo de responsabilidad civil. Indicad al empleador que el trabajo no se ha podido realizar de acuerdo con los reglamentos y normas profesionales requeridas. La notificación de riesgo es también muy importante para documentar una posible enfermedad laboral. Las notificaciones de riesgo se deben presentar repetidas veces.
    • También es posible presentar una queja ante el comité de empresa/consejo de personal/representación de los empleados en virtud de la Ley sobre los comités de empresa / Ley de representación de personal / Derecho de representación de los empleados. El órgano de representación de la empresa debe trabajar para remediar la queja. Esto sirve para la autoprotección de los empleados, así como para la protección de otros pacientes, colegas y el entorno de los empleados de la transmisión, así como para el mantenimiento de la capacidad de funcionamiento del centro.
    • Si no ve otra posibilidad que la de ejercer su derecho a rechazar el cumplimiento de servicios, debe solicitar previamente el asesoramiento del secretario de su asociación profesional para evaluar el riesgo en el marco del Derecho del trabajo.

    Recomendaciones del Instituto Federal de Seguridad y Salud Ocupacional sobre medidas de higiene e indumentaria de protección. 

  • Actualmente pertenezco al grupo de riesgo y debo protegerme especialmente de una infección. ¿Mi empleador puede obligarme a trabajar con pacientes/residentes/usuarios en áreas especialmente expuestas al peligro? ¿El empleador me pedirá información sobre qué enfermedades y posibles síntomas tengo?

    Los empleados que son aptos para el trabajo están generalmente obligados a presentarse a trabajar. Al mismo tiempo, los empleados de los grupos de riesgo, como los enfermos crónicos y los empleados de más edad, deben ser protegidos y no deberían trabajar directamente en el cuidado de pacientes infectados o potencialmente infectados. Tienen derecho a ser trasladados a zonas no peligrosas/separadas de los pacientes conservando su clasificación y sin otras desventajas.

    No es posible dar una respuesta general a la pregunta de qué hay que hacer concretamente para proteger a los grupos de riesgo. En caso de pandemia, los grupos profesionales individuales se ven afectados en diversos grados debido a las vías de transmisión. Según la Ley de seguridad y salud en el trabajo, el empleador está obligado a organizar el trabajo de manera que se eviten o se reduzcan al mínimo los riesgos.

    Para ello es necesario que el empleado o la empleada informe al empleador sobre su especial riesgo para la salud. El empleado o la empleada se debe poner en contacto (dado el caso, por teléfono) con su médico de cabecera o especialista y hacer que le expida un certificado médico que le envía por correo postal o por e-mail.

    El certificado médico debe documentar que el empleado o la empleada pertenece a un grupo de riesgo definido por el Instituto Robert Koch (RKI) debido a una enfermedad preexistente. No es necesario que el empleador sepa qué enfermedades existen y qué diagnóstico está asociado a ellas. El empleador sólo tiene derecho a un certificado médico en el que conste que el empleado o la empleada pertenece al grupo de riesgo y debe estar especialmente protegido contra el contagio del coronavirus, de modo que las actividades definidas en el contrato de trabajo o las actividades individuales no pueden llevarse a cabo en la actualidad.

    El Instituto Robert Koch ofrece un listado de los grupos de personas que pertenecen al grupo de riesgo en su "SARS-CoV-2 Informe sobre la enfermedad del coronavirus-2019 (COVID-19)" en el capítulo "2. Evolución de la enfermedad e influencias demográficas". La lista del Instituto Robert Koch no es concluyente. Se pueden considerar otras razones médicas que plantean un riesgo elevado. Es el médico/la médica quien debe juzgarlas. El Instituto Robert Koch ha publicado guías de asistencia para personas con un riesgo elevado.

    El certificado médico debe ser presentado al empleador. En el marco de sus deberes de cuidado (§ 618 del Código Civil alemán), el empleador debe examinar posibilidades de empleo alternativas que sean menos peligrosas.

    En las empresas más pequeñas sin órgano de representación de la empresa, los empleados y empleadas pueden ponerse en contacto con el médico / la médica de la empresa en cualquier momento para discutir sus preocupaciones al respecto. El médico / la médica de la empresa puede introducir medidas de protección adecuadas en la empresa.

    En las empresas con órgano de representación de la empresa, los empleados también tienen esta opción, pero alternativamente siempre pueden recurrir al comité de empresa, consejo de personal o representación de los empleados. Lo ideal es que el órgano de representación de la empresa, los especialistas en seguridad laboral nombrados por el empleador y los médicos de la empresa se pongan de acuerdo sobre las medidas de protección para los empleados que corren un riesgo especial.

  • Trabajo con infectados por el corona. ¿Puedo solicitar un trabajo en una zona menos peligrosa o dejar de trabajar porque no quiero poner en peligro a mis hijos o parientes ancianos en casa? (Grupo de riesgo)

    No existe ningún derecho en virtud de la legislación laboral y las recomendaciones del Instituto Robert Koch no contienen ninguna declaración al respecto. Es recomendable buscar soluciones con el empleador, el especialista en seguridad laboral, el médico / la médica de la empresa, el comité de empresa/consejo de personal/representación de los empleados. Actuar junto con los y las colegas en un equipo es mejor que actuar solo.

  • Me he infectado en el trabajo. ¿Es un accidente de trabajo y lo paga el seguro obligatorio de accidentes?

    La enfermedad de los asegurados con una infección por el coronavirus adquirida en el trabajo de forma probada se reconoce como una enfermedad profesional, siempre que se cumplan los requisitos legales para ello en el caso individual. Probar dónde se ha infectado una persona no va a ser fácil en la práctica. Los contactos laborales con el coronavirus pueden tener lugar, por ejemplo, mediante el contacto con personas infectadas en el hospital, la rehabilitación, la atención geriátrica, la atención a los discapacitados, el servicio ambulatorio o durante el transporte de personas infectadas en ambulancias. Además, el contacto laboral puede tener lugar en laboratorios en los que se examinan muestras sospechosas para detectar patógenos. En todos estos casos, se aplica la protección del seguro obligatorio de accidentes.

    Es importante documentar la propia actividad y los contactos asociados con la mayor precisión posible en este momento, incluso si no se tiene actualmente ningún síntoma de Covid-19. Cuando el trabajo deba realizarse sin medios de protección suficientes, recomendamos que el empleado en cuestión presente una notificación de riesgo al empleador (incluso repetidamente), tanto por la cuestión de la responsabilidad, como por la documentación de una posible enfermedad laboral posterior. Si hay un comité de empresa, un consejo de personal o una representación del personal en la empresa, debe recibir una copia de la notificación de riesgo.

    Hay una gran diferencia si un empleado / una empleada está cubierto/a por un seguro médico o un seguro de accidentes. El seguro de accidentes es el que ofrece una atención más completa; abarca desde la asistencia aguda y la atención posterior a las posibles consecuencias a largo plazo.

    El seguro de accidentes para los empleados de atención sanitaria y servicios sociales es o bien la Berufsgenossenschaft für Gesundheitsdienst und Wohlfahrtspflege (Asociación profesional para servicios de la salud y de protección social) o una caja de accidentes (municipal).

    Remitimos a la respuesta de la Asociación profesional para servicios de la salud y de protección social (Berufsgenossenschaft für Gesundheitsdienst und Wohlfahrtspflege).



  • Çalışanların neleri bilmesi gerekiyor?

    Aşağıda sağlık ve sosyal alanda çalışanların Korona krizindeki hak ve görevleriyle ilgili en sık yöneltilen sorulara cevaplar bulunuyor. Pandemi, örneğin hastane ve bakım evlerinin temizliğinde çalışanlar için özel zorluklar getiriyor. Nelere dikkat etmeleri  ve hangi haklarının olduğu konusunda bilmeleri gerekenleri topladık.

  • Çalıştığım alanda (yeterli) koruyucu donanım (yani ağız koruması, koruyucu önlük, dezenfektan) yok . Buna rağmen, donanım olmadan, çalışmak zorunda mıyım?

    Prensip olarak hayır. Ancak mevcut istisnai durumda, hem tek tek çalışanlar hem de işveren iki kötülük / risk arasında tercih yapmak zorunda kalmaktadır: Bir yanda kendini koruma, diğer yanda hastalar / sakinler / müşterilerin bakımı.

    Çalışanların iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili düzenlemeler uygulanmaya devam etmektedir ve işveren, çalışanların Corona Virüsü ile olası bir enfeksiyondan dolayı tehlike altında kalmasını önlemek için mümkün olan her şeyi yapmak zorundadır.

    İşveren diğer şeylerin yanı sıra, § 618 BGB'ye göre zorunlu olduğu bakım ve koruma yükümlülüğünü yerine getirmezse çalışanların çalışmayı reddetme hakkı olabilir (BAG, 18 Ekim 2017 - 10 AZR 330/16). Bu her zaman sadece gerekli koruyucu önlemlerin eksik olduğu somut alandaki işleri ifade eder. Diğer işler için çalışmayı reddetme hakkı yoktur. Mevcut koruyucu malzeme eksikliği, uzaktan cevaplandırılması mümkün olmayan etik ve ahlaki soruları gündeme getirmektedir.

    Koruyucu donanımın yetersiz veya eksik olması durumunda: Bununla hep birlikte başa çıkmak esastır. Ekiplerinizde herkes için makul olan ortak çözümler bulun. Dolayısıyla, işveren bakım görevine uymuyorsa / uyamuyorsa, ortak bir tavır düşünebilir ve oylanabilir.

    • Sorumluluk riskinden kurtulmak için tehlike bildirimlerinde bulunun. İşverene, işin yönetmeliklere ve mesleki açıdan gerekli standartlara göre yapılamadığını gösterin. Olası bir meslek hastalığını belgelemek için de tehlike bildirimi çok önemlidir. Risk bildirimleri birkaç kez yapılmalıdır.
    • İşyeri işçi temsilciliği(BR), personel temsilciliği (PR) veya işçi temsilciliğine, İşyeri Teşkilat Yasası'na/Personel Teşkilat Yasası'na/ işçi temsilciliği yasasına göre şikayette bulunma olanağınız vardır. İşyerindeki temsilcilik şikayeti düzelttirmek için çalışmak zorundadır. Bu, çalışanların kendilerini korumalarının yanı sıra diğer hastaların, iş arkadaşlarının ve çalışanların çevresindeki kişilerin bulaşmaya karşı korunmasının yanı sıra tesisin işlevselliğinin korunmasına da hizmet eder.
    • Çalışmayı reddetme hakkını kullanmaktan başka bir yol görmeyen herkes, iş hukukuyla ilgili riski değerlendirebilmek için sendika sekreterine danışmalıdır.

    Hijyen önlemleri ve koruyucu giysiler hakkındaki Federal İş Güvenliği ve Sağlığı Enstitüsü (BAUA) önerilerini alttaki linkten edinebilirsiniz.

  • Şu andaki hastalıkla ilgili risk grubuna mensubum ve kendimi özellikle enfeksiyona karşı korumak zorundayım. İşverenim beni özellikle tehlikeli bölgelerdeki hasta / sakin / müşterilerle çalışmaya zorlayabilir mi? İşveren bana hangi hastalıkları ve olası semptomlarımı soruyor?

    Çalışabilecek durumdaki çalışanlar genelde işe gelmekle yükümlüdür. Ancak kronik hasta ve daha yaşlı çalışanlar gibi risk gruplarındaki çalışanlar korunmalı ve enfekte olmuş durumda veya potansiyel enfekte hastaların doğrudan bakımında  görevlendirilmemelidir. Ücret grubunuz korunarak ve başka dezavantajlar olmaksızın, tehlikeli olmayan /hastalardan uzak alanlarda çalışma hakkına sahipsiniz.

    Yüksek riskli grupları korumak için ne yapılması gerektiğine dair genel bir cevap yoktur. Bir pandemi durumunda, bireysel meslek grupları bulaşma yolları nedeniyle farklı derecelerde etkilenir. İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'na göre, işveren işi bir tehlikeden mümkün olduğunca kaçınılacak veya asgari düzeyde tutulacak şekilde planlamakla yükümlüdür.Bunun için  çalışanın işverenini özel sağlık riski hakkında bilgilendirmesi gerekir. Çalışan (gerekirse telefonla) ev doktoruna veya uzman doktora başvurarak posta veya e-posta yoluyla sağlık durumunu gösteren rapor gönderilmesini sağlayabilir.

    Rapor, çalışanın daha önceki bir hastalık nedeniyle Robert Koch Enstitüsü (RKI) tarafından tanımlanan bir risk grubuna ait olduğunu belgelemelidir. İşverenin hangi hastalıkların var olduğunu ve bunlarla hangi tanının ilişkili olduğunu bilme hakkı yoktur. İşverenin yalnızca  çalışanın risk grubuna ait olduğunu ve iş sözleşmesine göre belirlenen veya yaptığı tek tek bazı işleri sürdüremeyeceğini, Corona Virüsü bulaşmasına karşı özel olarak korunması gerektiğini belirten tıbbi rapor alma hakkı vardır. RKI, hangi grupların risk gruplarına dahil olduğunu aşağıdaki "Coronavirus Hastalığı-2019 (COVID-19)" SARS-CoV-2 Bilgi Formunda sıralamıştır.

    Rapor işverene verilir. İşveren bakım görevinin çerçevesinde (§ 618 BGB),  alternatif ve daha az tehlikeli işlerde çalıştırmayı araştırmak zorundadır. İşyeri işçi temsilciliği olmayan  küçük şirketlerde çalışanlar endişelerini ve isteklerini dile getirmek için istedikleri zaman işletme doktoruna başvurabilirler. İşletme doktoru işvereni mantıklı koruyucu önlemler konusunda yönlendirebilir. İşyeri işçi temsilciliğinin olduğu işletmelerde çalışanlar da bu seçeneğe sahiptir, ancak alternatif olarak istedikleri zaman işyeri işçi temsilciliği (BR), personel temsilciliği (PR) veya işçi temsilciliğiyle iletişim kurabilirler. İdeal durumda işyeri işçi temsilciliği, özellikle riskli çalışanlar için koruyucu önlemler konusunda anlaşmaya varacaktır.

  • Korona enfeksiyonlu insanlarla çalışıyorum. Çocuklarımı veya evdeki yaşlı akrabalarımı tehlikeye atmak istemediğim için daha az tehlikeli bir alanda çalışmayı veya izine çıkmayı isteyebilir miyim? (Risk grubu)

    İş hukukuna bağlı bir hak yoktur ve Robert Koch Enstitüsü'nün tavsiyeleri  bu konuda hiçbir ifade içermemektedir. İşveren, iş güvenliği uzmanı, şirket doktoru, işyeri işçi temsilciliği / personel temsilciliği / işçi temsilciliği ile çözüm aramak anlamlıdır. Ekibinizde yer alan çalışma arkadaşlarınızla birlikte hareket etmeniz tek başına hareket etmenizden daha iyidir.

  • İş yerinde enfekte oldum. Bu bir iş kazası mıdır ve yasal kaza sigortasının kapsamına girer mi?

    Çalışma sırasında Corona virüsü ile kanıtlanmış enfeksiyonu olan sigortalı kişilerin hastalığı, bireysel durumlarda yasal koşullara uyması şartıyla, bir meslek hastalığı olarak kabul edilir. Nerede enfekte olduğunuzu kanıtlamak pratikte kolay olmayacaktır. Corona virüsü ile iş sırasındaki temaslar, örneğin hastanedeki enfekte kişilerle temas, rehabilitasyon, yaşlılara bakım, engellilere yardım, ayakta tedavi hizmeti veya enfekte olmuş kişileri ambulansta taşıyarak gerçekleşebilir. Ayrıca, şüpheli numunelerin mikrobik açıdan incelendiği laboratuvarlarda mesleki temas gerçekleşebilir. Tüm bu durumlar, yasal kaza sigortasının  kapsamına girer.

    Şu anda Covid-19 belirtiniz olmasa bile, yaptığınız işleri ve buna bağlı olarak temasta bulunduğunuz kişileri olabildiğince doğru bir şekilde belgelemeniz önemlidir. İşin yeterli koruyucu araç olmadan yapılması gerektiğinde, ileride ortaya çıkabilecek bir meslek hastalığının sorumluluğu ve belgelenmesi açısından orada çalışan kişinin işverene tehlike bildiriminde bulunmasını (birkaç kez) tavsiye ederiz. İşletmede bir işyeri işçi temsilciliği (BR), personel temsilciliği (PR) veya işçi temsilciliği varsa bu bildirimin bir kopisi onlara da verilmelidir. Bir çalışanın hastalığı sırasındaki bakımının sağlık sigortası veya kaza sigortası tarafından üstlenilmesi büyük bir fark yaratır. Kaza sigortası daha kapsamlı bir bakıma sahiptir; akut bakımdan sonra uzun sürecek sonraki bakımları da kapsar. Sağlık ve sosyal hizmetlerde çalışanlar için kaza sigortası, ya sağlık hizmeti ve refah için mesleki bir kurum (Berufsgenossenschaft) veya belediye kaza sigorta sandığıdır (Unfallkasse).

    Sağlık hizmeti ve refah bakımı için meslek birliğinin (Berufsgenossenschaft) bu konudaki cevabını dikkatinize sunuyoruz.



  • Co by měli jako zaměstnanci vědět

    Zde najdete odpovědi na často kladené otázky týkající se práce ve zdravotnictví a sociálních službách v době koronavirové krize. Současná pandemie staví pracující, jako např. uklízecí personál v nemocnicích nebo domech s pečovatelskou službou, před složité otázky. Připravili jsem pro vás informace o tom, na co musíte dbát a jaká jsou vaše práva.

  • Na vašem pracovišti nemáte žádné (dostatečné) ochranné vybavení (tzn. roušky, ochranné pracovní pláště, dezinfekční prostředky). Musíte přesto pracovat i bez ochranných pomůcek?

    V zásadě nemusíte. V současné výjimečné situaci se však dostávají jak jednotliví zaměstnanci, tak i zaměstnavatelé do pozice, že musejí volit mezi dvěma zly resp. riziky: na jedné straně ochranou vlastního zdraví, na druhé straně péčí o pacienty, rezidenty nebo klienty.

    I nadále platí pravidla bezpečnosti a ochrany zdraví zaměstnanců při práci a zaměstnavatel musí udělat vše pro to, aby zabránil ohrožení pracovníků případnou nákazou koronavirovým onemocněním.

    Pokud zaměstnavatel nesplní povinnost zajistit řádnou péči a ochranu zdraví svých zaměstnanců, kterou mu ukládá ustanovení § 618 německého občanského zákoníku (BGB), může mít dotčený zaměstnanec nebo dotčená zaměstnankyně podle převládajícího mínění právo odmítnout výkon práce (rozhodnutí Spolkového pracovního soudu (BAG) ze dne 18. října 2017 – 10 AZR 330/16). To se však vztahuje vždy pouze na konkrétní činnosti, při kterých nebyla zajištěna nezbytná bezpečnostní opatření. U ostatních činností nelze výkon práce odmítnout.

    V souvislosti s aktuálním nedostatkem ochranných pomůcek vzniká celá řada etických a morálních otázek, na které nelze na dálku odpovědět.

    V případě nedostačujícího nebo chybějícího ochranného vybavení

    • je zcela zásadní, aby se společně hledal způsob, jak s touto situací zacházet. Hledejte s celým svým týmem řešení, která je pro všechny únosná. Společně můžete například zvážit a dohodnout se na tom, jak budete reagovat, pokud zaměstnavatel nesplní nebo nemůže splnit svou povinnost řádné péče o zdraví zaměstnanců.
    • podejte u zaměstnavatele oznámení o ohrožení bezpečnosti a zdraví, které vás zbaví rizika odpovědnosti. Informujte ho o tom, že práci nelze vykonávat v souladu s předpisy a náležitými profesními normami. Oznámení existujícího ohrožení je důležité už i kvůli dokumentaci situace, aby bylo později možné prokázat případnou nemoc z povolání. Oznámení o ohrožení bezpečnosti a zdraví by se mělo podávat opakovaně.
    • je také možné podat stížnost u rady zaměstnanců, personální rady nebo zástupců zaměstnanců volených podle německého zákona o organizaci pracovních vztahů v podniku (Betriebsverfassungsgesetz), zákona o zastoupení zaměstnanců ve veřejné správě (Personalvertretungsgesetz) nebo právních předpisů o zastoupení zaměstnanců (Mitarbeitervertretungsrecht). Orgán zastupující ve firmě zájmy pracujících musí poté usilovat o nápravu příčin stížnosti. Tento postup je důležitý nejen z důvodu vlastní ochrany zaměstnanců, stejně jako ochrany ostatních pacientů, kolegů a okolí, ve kterém se zaměstnanci pohybují, před přenosem virové nákazy, ale také za účelem udržení funkčnosti zařízení.
    • Pokud některý ze zaměstnanců nevidí žádné jiné řešení kromě uplatnění svého práva na odmítnutí výkonu práce, měl by se přesto obrátit napřed o radu na tajemníka či tajemnici své odborové organizace, aby byl schopen odhadnout pracovně-právní důsledky.

    Doporučení Federální institutu pro bezpečnost a ochranu zdraví při práci (BAUA) k zásadám hygieny a k ochrannému oděvu.

  • V současné době patříte do rizikové skupiny a musíte se proto zvlášť chránit před nákazou. Může vás váš zaměstnavatel nutit k tomu, abyste pracovali s pacienty, rezidenty či klienty na mimořádně ohroženém pracovišti? Vyžaduje od vás zaměstnavatel, abyste mu poskytli informace o svém onemocnění a příznacích, které případně máte?

    Zaměstnanci, kteří jsou schopni pracovat, mají zásadně povinnost dostavit se do práce. Zároveň musejí být zaměstnanci patřící do rizikových skupin, jako chronicky nemocné a starší osoby, chráněni před nákazou a neměli by pracovat přímo v oblasti bezprostřední péče o infikované nebo potenciálně infikované pacienty. Máte právo, abyste byli přeloženi na pracoviště, kde nejste vystaveni riziku nákazy a kde nemáte bezprostřední kontakt s pacienty, a to beze změny platové třídy či jiného znevýhodnění.

    Na otázku, co je třeba konkrétně udělat pro ochranu rizikových skupin, nelze dát všeobecně platnou odpověď. Nebezpečí nákazy jednotlivých profesních skupin je při pandemii vzhledem ke způsobu přenosu infekce různě velké. Podle zákona o bezpečnosti a ochraně zdraví při práci je zaměstnavatel povinen zorganizovat práci tak, aby se pokud možno zabránilo ohrožení zdraví zaměstnanců nebo aby toto ohrožení bylo co nejmenší.

    Již z tohoto důvodů je zapotřebí, aby zaměstnanec či zaměstnankyně informovali zaměstnavatele, pokud pro ně jejich práce představuje individuální zdravotní riziko. Za tímto účelem se musejí obrátit (popř. telefonicky) na svého praktického nebo specializovaného lékaře s žádostí o vystavení lékařského osvědčení a zaslání poštou nebo e-mailem na domácí adresu.

    V lékařském osvědčení by mělo být uvedeno, že zaměstnanec/zaměstnankyně patří na základě zjištěného onemocnění do jedné z rizikových skupin podle definice Institutu Roberta Kocha (RKI). Přitom není nutné, aby se zaměstnavatel dozvěděl, o jaké onemocnění se jedná a jaká je s ním spojena diagnóza. Zaměstnavatel má pouze právo na to, aby mu bylo předloženo lékařské osvědčení, ze kterého vyplývá, že zaměstnanec/zaměstnankyně patří do rizikové skupiny a musí se obzvlášť chránit před nákazou koronavirovým onemocněním, takže v současné situaci nemůže vykonávat činnost sjednanou v pracovní smlouvě nebo určité úkony.

    Okruh osob patřící do rizikových skupin je uveden v informacích Institutu Roberta Kocha SARS-CoV-2 – Informace ke koronavirovému onemocnění 2019 – COVID-19 (SARS-CoV-2 Steckbrief zur Coronavirus-Krankheit-2019 (COVID-19)) v kapitole 2. Průběh nemoci a demografické vlivy (2. Krankheitsverlauf und demografische Einflüsse). Seznam RKI není ale vyčerpávající. Mohou existovat i jiné zdravotní důvody, které představují zvýšené riziko. Závažnost rizika musí posoudit lékař. Institut Roberta Kocha zveřejnil informace pro osoby se zvýšeným rizikem.

    Lékařské osvědčení se musí předložit zaměstnavateli. Zaměstnavatel musí v rámci své povinnosti náležité péče o zaměstnance (§ 618 německého občanského zákoníku BGB) přezkoumat alternativní, méně rizikové možnosti využití pracovníka.

    V menších firmách bez orgánu zastupujícího zájmy zaměstnanců se mohou zaměstnanci v rámci nabízené zdravotní péče kdykoli obrátit na závodního lékaře/lékařku a konzultovat s ním obavy týkající se aktuální situace. Závodní lékař/ka může navrhnout zaměstnavateli vhodná ochranná opatření.

    Tuto možnost mají i zaměstnanci ve firmách, ve kterých působí orgán zastupující zájmy zaměstnanců. Kromě toho se ale mohou také kdykoli obrátit na radu zaměstnanců nebo ve veřejných službách na personální radu nebo na jiné zastoupení zaměstnanců. V ideálním případě se firemní zastoupení zaměstnanců domluví s pracovníky pověřenými zaměstnavatelem otázkami bezpečnosti práce a se závodními lékaři na ochranných opatřeních pro obzvlášť ohrožené zaměstnance.

  • Pracujete s lidmi nakaženými koronavirem. Můžete požadovat přeložení na méně rizikové pracoviště nebo uvolnění z práce, protože nechcete doma ohrozit nákazou své děti nebo starší rodinné příslušníky? (rizikové skupiny)

    Nárok na uvolnění z práce na základě pracovního práva nemáte a Institut Roberta Kocha se ve svých doporučeních k takovéto situaci nevyjadřuje. V tomto případě je proto vhodné se snažit najít řešení společně se zaměstnavatelem, pracovníkem pověřeným bezpečností a ochranou zdraví při práce, závodním lékařem nebo lékařkou, radou zaměstnanců/personální radou/zastoupením zaměstnanců. Je vždy lepší jednat společně s kolegy z vašeho týmu než jednat sám.

  • V práci jste se nakazili koronavirem. Lze to považovat za nemoc z povolání a spadá to proto pod zákonné pojištění odpovědnosti zaměstnavatele, tedy do kompetence pojišťovny pro pracovní úrazy a nemoci z povolání (Unfallversicherung)?

    Onemocnění pojištěných osob koronavirovou infekcí, kterou se prokazatelně nakazily při výkonu své profese, se uznává jako nemoc z povolání, pokud jsou v konkrétních případech splněny odpovídající právní podmínky. V praxi však není tak snadné prokázat, kde jste se nakazili. Do styku s koronavirem během pracovního výkonu můžete přijít například při kontaktu s infikovanými osobami v nemocnicích, rehabilitačních zařízeních, při péči o seniory, asistenci osobám s postižením, v ambulantních pečovatelských službách nebo při převozu infikovaných osob v sanitkách. Dále se můžete dostat do styku s koronavirovou nákazou při práci v laboratořích, ve kterých se provádí analýza odebraných vzorků s podezřením na koronavirus. Všechny tyto případy spadají pod ochranu zákonného pojištění odpovědnosti zaměstnavatele, tedy pod pojišťovnu pro pracovní úrazy a nemoci z povolání.

    V současné době je důležité, abyste vedli pokud možno co nejpřesnější záznamy o své činnosti a kontaktech, které jsou s ní spojené, a to i tehdy, když se u vás neprojevují žádné příznaky onemocnění Covid-19. Doporučujeme zaměstnancům, kteří musejí vykonávat svou práci na pracovišti bez dostatečných ochranných prostředků, aby podali u svého zaměstnavatele oznámení o ohrožení zdraví (a to i opakovaně). Je to důležité nejen kvůli odpovědnosti za škody, ale také z důvodu dokumentace situace, s jejíž pomocí lze později prokázat případnou nemoc z povolání. Pokud působí ve firmě rada zaměstnanců, personální rada nebo zastoupení zaměstnanců, měly by tyto orgány dostat kopii oznámení o ohrožení zdraví.

    Mezi péčí poskytovanou zaměstnanci všeobecnou zdravotní pojišťovnou nebo pojišťovnou pracovních úrazů a nemocí z povolání (Unfallversicherung) je velký rozdíl. Profesní pojišťovna poskytuje komplexnější péči, která se vztahuje jak na akutní léčbu, tak i na následnou péči a služby či plnění poskytované v případě dlouhodobých následků.

    Příslušnou profesní pojišťovnou pro zaměstnance ve zdravotnictví a sociálním segmentu je buď oborová pojišťovna pracujících ve zdravotnických a sociálních službách (Berufsgenossenschaft für Gesundheitsdienst und Wohlfahrtspflege) nebo (místní) pojišťovna pro pracující ve veřejných službách (Unfallkasse).

    Bližší informace najdete v odpovědi pojišťovny Berufsgenossenschaft für Gesundheitsdienst und Wohl­fahrtspflege.



  • Co muszą wiedzieć pracownicy

    W tym miejscu znajdują się często zadawane pytania na temat pracy pracowników służby zdrowia i opieki społecznej w okresie kryzysu związanego z koronawirusem. Pandemia stawia różne wyzwania przed pracownikami, np. personelem sprzątającym w szpitalach lub domach opieki. Poniżej zebraliśmy informacje o tym, na co powinieneś zwracać uwagę i jakie przysługują ci prawa.

  • Nie mamy do dyspozycji w naszym dziale (wystarczającego) wyposażenia ochronnego (tj. maseczek ochronnych, fartuchów ochronnych, środków do dezynfekcji). Czy mimo to muszę pracować bez środków ochrony?

    Zasadniczo nie. Jednak w obecnych, wyjątkowych warunkach, zarówno poszczególny pracownik, jak i pracodawca są w sytuacji, w której muszą dokonać oceny dwóch trudnych kwestii / ryzyka: z jednej strony potrzeby zabezpieczenia własnego pracowników, a z drugiej opieki nad pacjentami / mieszkańcami / klientami.

    Nadal obowiązują pracowników przepisy bhp, a pracodawca musi dołożyć wszelkich starań, by nie dopuścić do sytuacji zagrożenia pracowników w związku z ewentualnym zarażeniem koronawirusem.

    W przypadku jednak, gdy pracodawca nie wywiąże się ze spoczywającego na nim obowiązku dbałości o pracownika i chronienia go, który wynika z § 618 niemieckiego kodeksu cywilnego (BGB), pracownikowi może przysługiwać prawo do odmowy spełnienia świadczenia (orzeczenie Federalnego Sądu Pracy (BAG) z dnia 18 października 2017 r. - 10 AZR 330/16). Powyższa możliwość odnosi się zawsze wyłącznie do konkretnych czynności, przy których wykonywaniu pracownik nie został wyposażony w niezbędne środki ochrony. Jeżeli chodzi o wykonywanie innych czynności, to w ich przypadku nie przysługuje pracownikowi prawo do odmowy spełnienia takiego świadczenia.

    Obecne braki w zaopatrzeniu w środki ochrony rodzą pytania natury etycznej i moralnej, na które nie można odpowiedzieć patrząc na nie z daleka.

    W przypadku niewystarczającego wyposażenia ochronnego lub jego braku:

    • Kluczowe znaczenie ma wspólne radzenie sobie z zaistniałą sytuacją. Poszukajcie w swoich zespołach takich wspólnych rozwiązań, które wszyscy będą mogli zaakceptować. W ten sposób możecie rozważać i uzgadniać wspólny tryb postępowania w sytuacji, gdy pracodawca nie wypełnia lub nie może wywiązać się ze spoczywającego na nim obowiązku dbałości o pracownika.
    • Sporządzajcie powiadomienia o występującym zagrożeniu, co zwolni was z ryzyka związanego z odpowiedzialnością za zaistniałą sytuację. Zgłaszajcie pracodawcy, że praca nie mogła zostać wykonana zgodnie z przepisami i standardami obowiązującymi w waszym zawodzie. Powiadomienie o występującym zagrożeniu jest również bardzo ważne w sytuacji, gdy trzeba udokumentować ewentualną chorobę zawodową. Takie powiadomienia dotyczące występującego zagrożenia można wysyłać kilkakrotnie.
    • Możliwe jest także złożenie skargi do rady zakładowej / rady pracowników / reprezentacji pracowników w oparciu o ustawę o ustroju przedsiębiorstw / ustawę o radach pracowników / ustawę o reprezentacji pracowników. Organ reprezentujący pracowników w zakładzie pracy musi podjąć działania zaradcze wobec sytuacji opisanej w skardze. Ma to na celu zabezpieczenie własne pracowników, a także ochronę innych pacjentów, współpracowników i otoczenia osób zatrudnionych przed przenoszeniem zakażenia oraz utrzymanie funkcjonowania placówki.
    • Kto nie widzi innego sposobu, niż skorzystanie z przysługującego mu prawa do odmowy spełnienia świadczenia, ten powinien wcześniej zasięgnąć porady sekretarza organizacji związkowej, dzięki czemu będzie mógł dokonać oceny ryzyka z perspektywy przepisów prawa pracy.

    Zalecenia Federalny Instytut Bezpieczeństwa i Higieny Pracy (BAUA) dotyczące środków higieny i odzieży ochronnej.

  • Należę do grupy ryzyka i muszę szczególnie chronić się przed zakażeniem. Czy mój pracodawca może zmusić mnie do pracy z pacjentami / mieszkańcami / klientami w strefach wysokiego ryzyka? Czy pracodawca wymaga ode mnie informowania go o moich chorobach i ewentualnych występujących u mnie objawach?

    Pracownicy zdolni do pracy są co do zasady zobowiązani do stawienia się do pracy. Jednocześnie konieczna jest ochrona pracowników z grup ryzyka, np. osób z chorobami przewlekłymi i osób starszych, które nie powinny być kierowane do sprawowania bezpośredniej opieki nad pacjentami zarażonymi lub potencjalnie zarażonymi. Osobom tym przysługuje prawo do przeniesienia do pracy w strefach niezagrożonych / w których nie mają kontaktu z pacjentem, przy czym osoby te zachowują swoją dotychczasową grupę zaszeregowania, a ich sytuacja zawodowa nie ulega pogorszeniu.

    Trudno udzielić ogólnej odpowiedzi na pytanie, co konkretnie należy zrobić, aby chronić grupy ryzyka. W przypadku pandemii ze względu na drogi transmisji wirusa choroba dotyka poszczególne grupy zawodowe w różnym stopniu. Zgodnie z ustawą bhp pracodawca jest zobowiązany do zorganizowania pracy w taki sposób, aby unikać zagrożenia lub ograniczyć je do minimum.

    W tym celu konieczne jest, by pracownik przekazał pracodawcy stosowne informacje na temat występującego w jego przypadku szczególnego ryzyka zdrowotnego. Jeśli takie ryzyko występuje, pracownik kontaktuje się ze swoim lekarzem rodzinnym lub lekarzem-specjalistą (ewentualnie telefonicznie), który wystawia pracownikowi stosowne zaświadczenie i przesyła je pocztą lub pocztą elektroniczną.

    Zaświadczenie lekarskie powinno potwierdzać, że ze względu na istniejącą wcześniej chorobę pracownik należy do grupy ryzyka, którą zdefiniował Instytut Roberta Kocha (RKI). W takiej sytuacji pracodawca nie musi uzyskać konkretnej wiedzy o chorobach pracownika oraz związanej z nimi diagnozie. Pracodawca ma jedynie prawo do otrzymania zaświadczenia lekarskiego, z którego wynika, że dany pracownik należy do grupy ryzyka i musi być specjalnie chroniony przed zakażeniem koronawirusem, w związku z czym w danym momencie nie jest w stanie wykonywać czynności wynikających z umowy o pracę lub pojedynczych prac.

    Sporządzona przez RKI lista grup osób zaliczanych do grupy ryzyka znajduje się w informacji na temat choroby COVID-19 wywoływanej przez koronawirusa SARS-CoV-2 [„SARS-CoV-2 Steckbrief zur Coronavirus-Krankheit-2019 (COVID-19)"] w rozdziale 2 pt. „Przebieg choroby i wpływy demograficzne”. Lista RKI nie jest kompletna. Możliwe jest również występowanie innych przyczyn medycznych zwiększających ryzyko. Ocena stanu pacjenta pozostaje w gestii lekarza. RKI opublikował pomocnicze informacje dla osób, u których występuje podwyższone ryzyko.

    Zaświadczenie lekarskie jest przedkładane pracodawcy. Pracodawca w ramach spoczywającego na nim obowiązku dbałości o pracownika (§ 618 niemieckiego kodeksu cywilnego (BGB)) musi sprawdzić, czy istnieją alternatywne możliwości zlecenia pracownikowi wykonywania prac obarczonych mniejszym ryzykiem.

    W mniejszych firmach, w których nie ma zakładowej reprezentacji pracowników, pracownicy mogą skontaktować się w każdej chwili z lekarzem zakładowym w ramach badań przeprowadzanych na ich życzenie i z omówić z lekarzem swoje obawy. Lekarz zakładowy może zainicjować wprowadzenie przez pracodawcę zasadnych środków ochronnych.

    W przedsiębiorstwach, w których występuje zakładowa reprezentacja pracowników, pracownicy również mają taką możliwość, a alternatywnie mogą w każdej chwili zwrócić się do rady zakładowej, rady pracowników albo reprezentacji pracowników. W idealnej sytuacji grono składające się z osób reprezentujących interesy pracowników w firmie, specjalistów bhp wyznaczonych przez pracodawcę oraz lekarzy zakładowych określa środki ochrony dla pracowników szczególnie zagrożonych.

  • Pracuję z osobami zarażonymi koronawirusem. Czy mogę wnioskować o pracę w mniej niebezpiecznym miejscu lub o zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy, ponieważ nie chcę narażać na niebezpieczeństwo swoich dzieci, czy mieszkających ze mną starszych członków mojej rodziny? (grupa ryzyka)

    W przepisach prawa pracy brak jest takich uprawnień, a zalecenia Instytutu Roberta Kocha nie zawierają żadnych wskazówek na ten temat. Właściwym krokiem byłoby poszukanie rozwiązań wspólnie z pracodawcą, specjalistą bhp, lekarzem zakładowym, radą zakładową/radą pracowników/ reprezentacją pracowników. Ponadto lepiej działać wspólnie z kolegami z zespołu, niż działać w pojedynkę.

  • Zaraziłem się koronawirusem w pracy. Czy taka sytuacja to wypadek przy pracy i czy obejmuje ją ustawowe ubezpieczenie wypadkowe?

    Choroba osób ubezpieczonych, u których udowodniono, że do zarażenia koronawirusem doszło w pracy, jest uznawana za chorobę zawodową, o ile w indywidualnym przypadku spełnione są wymogi przewidziane w przepisach prawa. W praktyce nie będzie łatwo udowodnić, gdzie doszło do zakażenia. Styczność z koronawirusem podczas wykonywania pracy zawodowej może mieć miejsce np. poprzez kontakt z osobami zakażonymi w szpitalu, podczas rehabilitacji, opieki nad osobami starszymi, pomocy osobom niepełnosprawnym, opieki ambulatoryjnej lub podczas przewożenia osób zakażonych w karetkach pogotowia. Ponadto kontakt w ramach wykonywania pracy zawodowej może nastąpić w laboratoriach, w których badane są próbki pobrane od osób z podejrzeniem koronawirusa. Wszystkie te przypadki obejmuje ustawowe ubezpieczenie wypadkowe.

    To istotne, by obecnie w miarę możliwości jak najdokładniej dokumentować swoją działalność oraz wynikające z niej kontakty, nawet jeśli dana osoba nie wykazuje aktualnie żadnych objawów zakażenia Covid-19. Tam, gdzie praca musi być wykonywana bez odpowiednich środków ochronny, zalecamy pracownikowi, by zarówno z powodu odpowiedzialności, jak i z powodu udokumentowania ewentualnej późniejszej choroby zawodowej skierował do pracodawcy powiadomienie o występującym zagrożeniu (nawet wielokrotnie). Jeżeli w danym zakładzie pracy działa rada zakładowa, rada pracowników lub reprezentacja pracowników, to również do niej powinna trafić kopia powiadomienia o występującym zagrożeniu.

    To, czy pracownik jest objęty ubezpieczeniem zdrowotnym czy ubezpieczeniem wypadkowym robi dużą różnicę. Ubezpieczenie wypadkowe zapewnia bardziej kompleksową opiekę, której zakres obejmuje leczenie w sytuacji wystąpienia stanów ostrych, poprzez leczenie rekonwalescencyjne aż po leczenie ewentualnych długofalowych następstw choroby.

    Ubezpieczycielem od wypadków dla pracowników służby zdrowia i opieki społecznej jest albo Zakład Ubezpieczeń Wypadkowych Pracowników Służby Zdrowia i Organizacji Dobroczynnych - Berufsgenossenschaft für Gesundheitsdienst und Wohlfahrtspflege, albo (gminna) kasa ubezpieczenia wypadkowego (Unfallkasse).

    Odsyłamy do odpowiedzi udzielonej przez Zakład ubezpieczeń Wypadkowych Pracowników Służby Zdrowia i Organizacji Dobroczynnych - Berufsgenossenschaft für Gesundheitsdienst und Wohlfahrtspflege.



  • Ce trebuie să ştie salariaţii?

    Acestea sunt câteva întrebări frecvente legate de activitatea salariaţilor din sistemul medical şi al protecţiei sociale în perioada crizei corona . Pandemia pune salariaţii în faţa unor provocări deosebite, mai ales pentru personalul de curăţenie din spitale şi centrele de îngrijire a vârstnicilor. În cele ce urmează veţi afla de ce trebuie să ţineţi seama şi ce drepturi aveţi în această situaţie.

  • La locul nostru de muncă nu avem echipament de protecţie (suficient) (mască de protecţie faţă, şorţ de protecţie, dezinfectant). Sunt obligat să lucrez şi fără acest echipament de protecţie?

    În principiu, nu. Cu toate acestea, în perioada de faţă, atât angajatul, cât şi angajatorul se află în situaţia în care au de ales doar între două rele/riscuri: propria siguranţă, pe de o parte şi necesitatea de a-i deservi pe pacienţi/locatari/clienţi, pe de altă parte.

    Normele de siguranţa muncii şi sănătăţii salariaţilor sunt valabile în continuare, angajatorul fiind obligat să facă tot posibilul pentru a împiedica infectarea salariaţilor cu coronavirus.

    În cazul în care, angajatorul nu-şi îndeplineşte obligaţia prevăzută la art. 618 din Codul Civil german (BGB) privind asistenţa şi protecţia salariaţilor, angajatul afectat ar putea avea dreptul să refuze îndeplinirea sarcinilor de serviciu (vezi decizia BAG din 18 octombrie 2017 în dosarul 10 AZR 330/16). Acest drept se referă însă numai la anumite situaţii concrete, în timpul cărora angajatorul nu ia măsurile de protecţie necesare. În celelalte situaţii, angajatul nu are dreptul să refuze îndeplinirea sarcinilor de serviciu.

    Lipsa actuală a mijloacelor de protecţie ridică anumite semne de întrebare de natură etică şi morală, la care nu se poate răspunde de la distanţă.

    În situaţia în care echipamentul de protecţie lipseşte, sau este deficitar,

    • este importantă găsirea unei soluţii comune. Încercaţi să găsiţi în echipă o soluţie comună, convenabilă pentru toată lumea. Analizaţi şi puneţi-vă de acord asupra reacţiei necesare în cazul în care angajatorul nu-şi îndeplineşte, sau nu-şi poate îndeplini obligaţia de a-şi proteja angajaţii.
    • întocmiţi în scris o notificare de risc („Gefährdungsanzeige”), pentru a nu fi traşi la răspundere. Informaţi angajatorul că munca nu a putut fi prestată cu respectarea prevederilor legale şi a standardelor profesionale. Notificările de risc sunt utile şi pentru a putea documenta ulterior o anumită boală profesională. Notificările de risc se pot trimite în repetate rânduri.
    • aveţi şi posibilitatea de a depune o plângere la comitetul de întreprindere/sindicat/reprezentanţii salariaţilor, în conformitate cu prevederile legale în vigoare. Organismul care reprezintă interesele salariaţilor va trebui să soluţioneze plângerea respectivă. Acest lucru serveşte atât la protecţia personală a salariaţilor, pacienţilor, colegilor şi a persoanelor cu care aceştia vin în contact, cât şi la menţinerea capacităţii de funcţionare a instituţiei.
    • Persoanelor care consideră că nu au nicio altă soluţie în afară de a refuza îndeplinirea sarcinilor de serviciu, li se recomandă să se adreseze întâi secretarului de sindicat pentru a putea estima riscurile pe care şi la asumă astfel din punct de vedere legal.

    Recomandări Institutul Federal pentru Securitate și Sănătate în Muncă (BAUA) privind măsurile de igienă şi echipamentul de protecţie.

  • Fac parte în acest moment din grupa de risc şi trebuie să iau măsuri speciale pentru a mă feri de o infecţie. Mă poate obliga angajatorul să lucrez cu pacienţi/locatari/clienţi în sectoare de lucru foarte periculoase? Angajatorul îmi cere să-l informez cu privire la boala şi simptomele eventuale pe care le am?

    Salariaţii aflaţi în deplinătatea capacităţii de muncă sunt în general obligaţi să meargă la serviciu. În acelaşi timp, salariaţii care fac parte din anumite grupe de risc, cum ar fi cei care suferă de boli cronice şi angajaţii în vârstă, trebuie protejaţi în mod special, nefiind recomandat contactul acestora cu pacienţii infectaţi efectiv sau probabil. În acest caz aveţi dreptul să fiţi transferaţi într-un sector de lucru nepericulos/fără contact cu pacienţii, fără ca aceasta să aibă efect asupra categoriei de salarizare sau altor drepturi salariale.

    Nu se poate da un răspuns general la întrebarea privind măsurile care trebuie luate pentru protejarea grupelor de risc. Datorită modalităţilor de infectare existente, impactul pandemiei diferă mult de la o ocupaţie la alta.  Conform legii privind protecţia muncii, angajatorul este obligat să organizeze munca în aşa fel, încât să poată fi evitate sau reduse la minim toate riscurile.

    Pentru aceasta, salariatul va trebui să-l informeze pe angajator cu privire la riscul special existent pentru propria sănătate. Salariatul va trebui să se consulte (eventual telefonic) cu medicul de familie sau cu un medic specialist şi să-i ceară acestuia să-i trimită o adeverinţă medicală pe poştă sau pe mail.

    Adeverinţa medicală va trebui să documenteze faptul că salariatul, din cauza bolilor sale anterioare, face parte dintr-una din grupele de risc definite de institutul Robert Koch-Institut (RKI). Angajatorul nu trebuie să ştie care sunt bolile existente şi diagnosticul primit de angajat. Angajatorul are doar dreptul să ceară o adeverinţă medicală, din care reiese că angajatul face parte din grupa de risc şi că trebuie protejat special împotriva infectării cu coronavirus, motiv din care salariatul nu poate respecta obligaţiile din contractul de muncă, sau anumite sarcini de serviciu.

    Categoriile de persoane care fac parte din grupa de risc sunt definite de RKI în raportul „SARS-CoV-2 Steckbrief zur Coronavirus-Krankheit-2019 (COVID-19)“ , cap. „2. Evoluţia bolii şi impactul demografic” („Krankheitsverlauf und demografische Einflüsse”). Lista RKI nu este exhaustivă. Ar mai putea exista şi alte motive medicale care să justifice un anumit risc major. Analiza trebuie efectuată de medicul dvs. RKI a publicat o serie de informaţii utile pentru persoanele cu risc ridicat .

    Adeverinţa medicală va fi prezentată angajatorului. Pentru a-şi respecta obligaţia de a proteja angajaţii (art. 618 BGB), angajatorul va trebui să verifice existenţa unor locuri de muncă mai puţin riscante.

    La firmele mici, care nu au reprezentanţi ai salariaţilor, angajaţii pot consulta oricând medicul de întreprindere („Betriebsarzt”), pentru a afla care sunt riscurile existente. Medicul de întreprindere poate iniţia atunci în faţa angajatorului măsurile de protecţie necesare.

    Pe lângă această posibilitate, la firmele în care există reprezentanţi ai salariaţilor angajaţii se pot adresa oricând comitetului de întreprindere/sindicatului/reprezentantului respectiv. În cazuri ideale, organismul reprezentativ al salariaţilor se va consulta cu specialiştii în siguranţa muncii numiţi de angajator şi cu medicul de întreprindere cu privire la măsurile de protecţie speciale care trebuie luate pentru persoanele deosebit de expuse.

  • Lucrez cu persoane infectate cu coronavirus. Pot cere să fiu transferat într-un sector de lucru mai puţin periculos sau să fiu scos din activitate fiindcă acasă am copii sau membri de familie în vârstă, pe care nu vreau să-i pun în pericol? (grupa de risc)

    Codul muncii nu prevede astfel de drepturi, şi nici recomandările făcute de institutul Robert Koch-Institut nu se referă la astfel de situaţii. Încercaţi să găsiţi o soluţie adecvată împreună cu angajatorul, specialistul pentru siguranţa muncii, medicul de întreprindere şi sindicatul/reprezentanţii salariaţilor. E mai bine să acţionaţi împreună cu ceilalţi colegi din echipă, decât de unul singur.

  • M-am infectat la serviciu. Este un accident de muncă plătit de casa de asigurări pentru accidente de muncă şi boli profesionale („gesetzliche Unfallversicherung”)?

    Persoanele asigurate, care s-au îmbolnăvit în urma unei infecţii cu coronavirus contractate în timpul serviciului, se consideră că suferă de o boală profesională, în condiţiile prevăzute de lege pentru fiecare caz în parte. În realitate, este greu de făcut dovada locului în care infecţia a fost contractată. Contactele profesionale cu coronavirus ar putea apărea în cazul unui contact cu persoanele infectate din spitale, clinicile de reabilitare, centrele de asistenţă bătrâni, centrele pentru persoane cu dizabilităţi, serviciile ambulante sau în timpul transportului cu salvarea a persoanelor infectate. Un astfel de contact profesional poate apărea şi în laboratoarele în care se analizează probele cu agent patogen. În aceste cazuri va interveni casa de asigurări pentru accidente de muncă şi boli profesionale.

    E important să documentaţi cât se poate de exact activităţile avute şi persoanele cu care veniţi în contact, chiar dacă acestea nu au acum simptome Covid-19. În locurile în care munca trebuie prestată fără mijloace de protecţie suficiente, recomandăm salariaţilor respectivi să întocmească (de fiecare dată) o notificare de risc şi să o trimită angajatorului, document necesar pentru stabilirea răspunderii şi documentarea bolilor profesionale care ar putea apărea ulterior. Dacă în unitate există un comitet de întreprindere sau un reprezentant al angajaţilor, trimiteţi şi acestora o copie a notificării de risc.

    E o mare diferenţă între asistenţa acordată de casa de asigurări de sănătate („Krankenversicherung”) şi casa de asigurări pentru accidente de muncă şi boli profesionale („gesetzliche Unfallversicherung”).  Casa de asigurări pentru accidente de muncă şi boli profesionale vă oferă o asistenţă mult mai bună; începând cu serviciile medicale pentru persoanele aflate în stare acută, până la serviciile de reabilitare sau de lungă durată.

    Casa de asigurări pentru accidente de muncă şi boli profesionale pentru personalul care lucrează în sistemul de sănătate şi asistenţă socială este „BGW Berufsgenossenschaft für Gesundheitsdienst und Wohlfahrtspflege” sau casa (comunală) de asigurări pentru accidente de muncă şi boli profesionale.

    Facem trimitere la răspunsul dat de „Berufsgenossenschaft für Gesundheitsdienst und Wohlfahrtspflege” (BGW).

  • 1 / 3



Immer aktuell informiert

Neues aus dem Gesundheits- und Sozialwesen, ganz einfach per Newsletter an die eigene E-Mail-Adresse. Eintragen und immer auf dem neuesten Stand bleiben.